Foto 1 van 1

Een legende. Wereldwijd kent iedereen zijn muziek, zijn moves en zijn constant veranderende gezicht. Aan het eind van 2009 zal hij zeker te zien zijn in het jaaroverzicht van het nieuws en worden alle schandalen weer opgerakeld. Nu mag hij nog één keer schitteren. Niet meer op een groot podium, maar op het witte doek. De documentaire This is it, over de gelijknamige concertreeks van Michael Jackson, draait slechts twee weken in de bioscopen.

25 juni 2009, het is tegen middernacht, ik rijd met mijn vader terug naar huis en de autoradio bericht over een ziekenhuisopname van Michael Jackson. “Nou, wat een nieuws. De beste man lijkt al jaren een zwak lichaam te hebben” is de eerste reactie. Maar eenmaal thuis, toch maar even CNN aangezet. Die zijn al volop met hun ‘breaking news’ over de slechte toestand van Jackson bezig. Hoe verder de avond vordert, hoe slechter de berichtgeving omtrent Jackson wordt. Met tot slot, het is inmiddels 26 juni in Nederland, het echte ‘breaking news’. The King of Pop is dood.

Fans zijn ontroostbaar, hij zou een halve maand later beginnen met een allerlaatste concertreeks in Londen. “This is it. This is the final curtain call” sprak Jackson op de persconferentie, toen de shows werden aangekondigd. Een show voor de fans, waarin hij zichzelf nog één keer wilde overtreffen. Niemand wist toen, dat de show nooit opgevoerd zou worden en dat het slechts bij repetities zou blijven. Wel zijn deze repetities gefilmd. Deze beelden vormen nu de documentaire This is it.

Wat we zien lijkt soms op een soort reconstructie van de show. Alle hits komen voorbij en we zien hoe ver elk nummer is uitgewerkt in de show. Zo zien we dat er een hele nieuwe clip voor Thriller wordt opgenomen om op de achtergrond af te laten spelen. We zien een bulldozer het podium oprijden bij het nummer Earth Song en we zien een freestylende Michael Jackson op het nummer Billie Jean.

De film laat duidelijk zien dat Michael Jackson de baas is. Het is zijn show en die show gaat er precies zo uitzien als hij wil. Hij zit overal bovenop en streeft naar absolute perfectie. Erg mooi om te zien hoe gedreven hij deze show in elkaar zet. En, hij doet alles met liefde. Hij houdt van iedereen en iedereen houdt van ‘MJ’.

Een belangrijke rol is weggelegd voor de choreografie. Jackson staat bekend om zijn moves en heeft dan ook de beste dansers om zich heen verzameld om de show compleet te maken. We zien dan ook wel een verschil tussen de jonge dansers en Jackson. Hij kan het nog steeds, laat daar geen twijfel over bestaan, maar we zien toch echt een 50-jarige man op het podium staan. Desalniettemin zijn z’n kenmerkende pasjes nog steeds even cool en uniek.
Overigens danst er een Nederlandse jongen tussen de dansers. Timor Steffens deed auditie en verdiende zo een plaats in de dansgroep. De leek zal hem niet herkennen tussen de andere dansers, maar de film opent wel met een quote van hem.

Het is leuk om een kijkje achter de schermen te krijgen van misschien wel de grootste artiest ooit. De muziek blijft geweldig en de show eromheen zou spectaculair worden. Maar de film duurt wel erg lang. We zien heel veel repetities en kort gezegd is de ene repetitie net als de andere repetitie. De film blijft wel boeien, maar er zijn genoeg momenten waar je toch op meer hoopt. Op wat meer uitleg, op meer persoonlijke verhalen van de mannen en vrouwen die aan de show werkten. Maar je hoopt vooral op een persoonlijk woordje van Michael Jackson zelf.

Door het plotselinge overlijden van Jackson is alles stil komen te staan. Zo ook de filmopnames van de repetities. Het is eigenlijk een onafgemaakte film. Dit is wat we hebben aan beeld en daar zal men het mee moeten doen.
This is it. De fans zullen het fantastisch vinden.

 

Sven Katers